Marc Heyvaert positie Xia Shi (lage positie)

Zo is het – Kong Mien Ho

Apr 17, 2019 | Interview

In een zonnig Amstelveen spreek ik Amien Ho. Een paar uur lang creëert hij spannende harmonieën waarin hij nu weer gloedvol zijn liefde voor de kunsten en leraren betoogt, met heldere precisie diepten in taijiquan toont, zacht melancholisch stukjes privéleven openlegt, dan weer kinderlijk opgetogen verhaalt over zijn jeugd in Guangdong en dat alles afwisselt met scherpe dissonanten.

 

Ik heb net de recorder aangezet, mijn aantekeningen en een pen in de aanslag, als Amien Ho het spits afbijt: Nou, zeg eens, heb je een beetje achtergrond gelezen over mij? Ik krijg dit magazine, maar erger me regelmatig aan de verhalen over taiji erin. Hoe komen die mensen erbij? Het zal hun kennisniveau zijn, hun ontwikkeling tot zover, maar taiji is veel meer dan wat daarin staat.

 

Je maakt me nieuwsgierig?

Het is zo: ook al vertel ik jou hoe taiji is en hoe het in elkaar zit, hoe je het kunt doen en hoe het moet zijn, als je nog niet zover bent, wil je dat nooit geloven. Dan kun je alleen maar denken, oh het zal wel zus of zo zijn. Maar als iemand het ervaart, dan snapt hij het echt: Oh, zit het zo!

 

Je begrijpt het pas als je het doet?

Ja, als je het erváárt. Want als je je kennis uit boeken haalt, kun je alleen fantaseren over hoe het zal zijn, in je hoofd. Bij een groepje in opleiding vertel ik dingen en als ik die na een tijdje weer vertel, zeggen ze, oh, dat heb je nog nooit gezegd. Jawel, maar omdat je het niet eerder hebt ervaren, viel het je niet op. Omdat je het nu hebt ervaren, weet je het pas. Nu snap je het. Zo is het.

 

Is het als een cirkel die je steeds doorloopt, dezelfde dingen doen maar op een dieper niveau?

Ja, je kan wel zeggen dezelfde dingen; natuurlijk, taiji is voor een deel herhalen. Maar op de juiste manier: de uitvoering ervan met intentie, visualisatie, concentratie en denkbeeldige dingen. Dat noemen we in het Chinees Yi 意 , taijiquan is 用意不用力 dat wil zeggen, gebruik je Yi in plaats van je spierkracht, dat staat in alle boeken over taijiquan van de oude meesters. Normale mensen kunnen dat niet bevatten: het is toch een gevecht, hoe kun je dat zonder kracht bepalen? Maar het is wel zo, als je zo ver bent. Wat je op het STN Festival ziet bij Pushing Hands is dat ze kracht gebruiken; dat is geen Pushing Hands, het is een krachtmeting; dan kun je beter gewichtheffen gaan oefenen.

 

Je moet beter voelen?

Ik gebruik liever luisteren. Je luistert met je sensitiviteit. Voelen is het net niet, ligt er een stukje achter. Luisteren is dat je weet, let op, daar gaat iets bewegen, het komt zo. Je moet het bevatten, je moet echt zover zijn. Ik vergelijk het met als je van een sinaasappel hoort dat-ie zoetzuur en sappig is. Als je je tanden er voor het eerst in zet, en alleen de schil proeft, dan zeg je, het is niet waar, je liegt.

Mensen die taiji willen leren kennen op een proefles, daar hebben ze niks aan. Taiji moet je ontwikkelen en naarmate je het meer ontwikkelt, ga je het beter snappen. Hoe meer je oefent, hoe meer je zelf ervaart, hoe beter je het gaat snappen. En hoe meer je denkt: er is nog zoveel wat ik nog moet weten.