Over durven dromen én doen – North Sea Tai Chi Festival

by | 30/06/2017 | Interview

Het North Sea Tai Chi Festival is al jaren een begrip. In Nederland en daarbuiten. Augustus a.s. wordt de negende editie neergezet door ‘het motorblok van het eerste uur’ Helma Vinke, Roderik Schoorlemmer, Pim van den Broek en Daan Hengst. Drie van hen sprak ik. Als ze Café Boslust in Utrecht binnenlopen, gaat er een opgewekte tinteling door de atmosfeer.

Hoe hebben jullie elkaar en dit idee gevonden?

Pim: Dat is wel een goed verhaal.

Helma: Een lang verhaal.

Pim: De korte versie dan. Roderik en ik ging al jaren naar festivals in Europa zoals Jasnière in Frankrijk en het Pushing Hands Treffen in Hannover. We hielden van de interactie tussen mensen die daar plaatsvond, van het sociale karakter van die festivals. Op de terugweg zaten we samen met Daan

Hengst te brainstormen. Daan heeft een groot netwerk en had ook zin om zich voor zo’n festival in te zetten. Dus, we zeiden al zo’n twee jaar af en toe tegen elkaar ‘dat moeten we hier ook gaan doen’, toen Roderik er een keer met Helma over sprak. Die had een heel andere energie en zei meteen: ‘Oké, volgend jaar augustus, we zetten het vast.’

Roderik: We vonden een locatie vlakbij Haarlem. Toen ik daar met Helma stond keken we elkaar in de ogen en zeiden: ‘Gewoon doen toch?’ ‘Ja, dat lijkt me een prima plan.’

Pim: Met Helma kwam er een beetje doe-energie bij en toen is het ook gebeurd.

Helma: Zo is gegaan.

Pim: Het is niet zo’n heel lang verhaal.

Helma: Wel een perfect verhaal.

Helma: Roderik en ik organiseerden al een tijdje The PushHandsClub in Haarlem, zo hadden we al ervaren hoe het was om mensen bij elkaar te brengen en free pushing hands oefeningen te doen.

Was pushing hands de insteek voor het festival?

Roderik: Nee, dat was niet de insteek. Wij vonden dat taiji-mensen te veel in hun eigen lijn vastzaten. We wilden dat openbreken. Niet dat mensen niet meer hun eigen lijn volgen, dat moet absoluut gebeuren. Maar hun mind openen, ze op andere manieren tegen hetzelfde aan laten kijken. Vanaf het begin hebben we gezegd dat taiji één pijler van het festival is, met daarnaast een pijler van alle mogelijke takken van sport en inspiratie die mensen aanzetten tot nadenken over hoe dat nu werkt bij taiji.

Pim: ik heb zelf een achtergrond in andere vechtsporten, en kennis daaruit verrijkte mijn taiji. Ik wilde graag dat sporten in elkaars keuken konden kijken; taijiërs in aanraking brengen met iets nieuws, zodat ze met nieuwe inspiratie en energie aan de gang kunnen gaan. We willen mensen niet naar een ander kamp toetrekken; maar ze met andere ogen naar hun eigen kamp laten kijken.

Jullie hebben verschillende achtergronden in taijiquan?

Roderik: Het leuke van onze samenstelling is dat we over taiji totaal van inzicht verschillen. Ik ben van heel zacht worden, Helma doorliep een weg van hard omgekeerd naar binnen, en Pim heeft altijd tussen die twee ingezeten. Als we het over taiji hebben zijn we het meestal oneens. Dat is niet wat ons bindt. Wat belangrijk is, is dat we allemaal van taiji houden. En dat we mensen op het festival nieuwe invalshoeken willen geven. Wat we zelf goede taiji vinden willen we niet opleggen.

Dit nummer gemist? Nieuwsgierig naar het volledige interview?

Bestel TQT 18