The Five Levels of Taijiquan – Chen Xiaowang

by | 18/04/2018 | Boekbespreking

Mijn eerste kennismaking met deze tekst was door het artikel The Five Levels Of Tai Chi in het tijdschrift Inside Kung Fu (mei 1992). Chen Xiaowang maakt daar de vergelijking met een routekaart, een hulp om te bepalen waar je bent en welke richting je op moet gaan om je doel te bereiken. Met enige regelmaat herlas ik de twee pagina’s die het omvatte.

De vijf niveaus worden op twee manieren ingedeeld; de eerste is abstract, naar de verdeling yin-yang van de beoefenaar: op beginnersniveau is de leerling 10% yin en 90% yang, op niveau 5 is de verdeling 50 – 50. De tweede manier begint zeer concreet: met het leren van de juiste vorm en houding. In niveau 2 ligt de nadruk op ontwikkeling van qi en in 3 werk je aan het ontwikkelen van yi (intentie), het verenigen van lichaam en geest. Voor Chen is taijiquan een vechtkunst, maar op niveau 1 moet je je daar niet mee bezig houden. Vooral in de laatste twee niveaus is martiale toepassing van groot belang, de interne en externe bewegingen worden steeds kleiner. Uiteindelijk zijn je yin en yang in evenwicht, je kunt volgens de taijiprincipes bewegen, je bent meester van je lichaam en geest. Het einddoel komt in zicht.

Op internet is de volledige tekst van Chen Xiaowang te vinden in, onderling enigszins afwijkende, Engelse vertalingen. Waarom dan nog dit boek kopen? Tja, ik hou van boeken; de ervaring van lezen, overdenken, terug of vooruit bladeren in een papieren exemplaar is meer intens dan achter een beeldscherm. Ook de toelichting van Jan Silberstorff geeft er een toegevoegde waarde aan.

Als je er kritisch naar wilt kijken zijn de 96 pagina’s wel wat veel om de oorspronkelijke tekst van pakweg 3 pagina’s te becommentariëren. Het bevat nogal wat herhalingen, blanco pagina’s en foto’s van grootmeester en meester in taijiposities die niets aan de tekst toevoegen.

Jans toelichtingen op de oorspronkelijke tekst en uitleg van basisbegrippen en principes zijn regelmatig verhelderend, en zijn opmerkingen over zijn eigen ervaringen als leerling en leraar vond ik ook zeker lezenswaardig. In Chens tekst wordt bijvoorbeeld aan elk ontwikkelingsniveau een bepaalde noodzakelijke oefentijd toegeschreven. Bij de eerste twee niveaus is dat respectievelijk een half jaar en vier jaar. Jan stelt beslist dat 99% van de taijiërs blijft hangen in niveau 1 of aan het begin van 2, zowel beginners als lesgevers. In dat half jaar uit Chens tekst kun je een vorm leren met dagelijkse directe begeleiding door de meester, om je qi te ontwikkelen in vier jaar is ook individuele begeleiding en dagelijks enkele uren oefenen noodzakelijk. Voor de hogere niveaus is nog meer oefentijd nodig. Dagelijks een half uurtje oefenen, een uur les per week, jaarlijks een intensieve week en leven volgens de taijiprincipes maken je nog geen taijimeester. Daarvoor is bevlogenheid en langdurig hard werken nodig.

Grootmeester Chen Xiaowang is één van de Chenstijl topleraren; Jan Silberstorff was de eerste westerling die als indoorleerling werd geaccepteerd.

The Five Levels of Taijiquan
Chen Xiaowang,‎ Jan Silberstorff (commentaar),
Singing Dragon 2012,
Paperback: 96 pp.

Er is ook een Duitse uitgave (2010) met begeleidende dvd en cd.